Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Intens verdriet

 
Het is nu 5 over 2 en ik zit klaarwakker in bed.
Ik ga mijn gedachten en gevoelens maar even van mij afschrijven. We hebben zo'n vreselijk pijn in ons hart. 5 maart zal altijd een donkere dag voor ons zijn. Het was ook letterlijk en figuurlijk een donkere dag. Ik zei het zaterdag nog, de hele week is het mooi weer geweest en vrijdag was het zo donker buiten. We hebben zo vreselijk veel lieve mensen om ons heen. We krijgen zoveel lieve sms-jes, krabbels en kaarten. Het doet ons heel erg goed.
We hebben ook zo vreselijk veel steun aan onze ouders, mijn broer en schoonzus, en mijn schoonzus en zwager. Terwijl hun ook zoveel verdriet hebben. Ze zijn vrijdag echt de hele dag in het ziekenhuis geweest om ons bij te staan, terwijl ze zo machteloos stonden.

Ik wil graag vertellen wat er gebeurd is, zodat de mensen die het verhaal nog niet helemaal kennen, ook op de hoogte zijn, zodat we het niet iedere keer weer persoonlijk hoeven te vertellen, want dat valt ons heel zwaar.

Na een zwangerschap van 41 weken en 4 dagen kreeg ik eindelijk vrijdagochtend om half 7 weeen.
Dolgelukkig waren Bryan en ik dat de weeen vanzelf kwamen, want anders zou ik zaterdagochtend om 7 uur ingeleid worden.
Ik ben om half 7 naar beneden gegaan en heb rond half 8 Bryan geroepen. Bryan is naar beneden gekomen en aangezien de weeen vrij kort op elkaar volgden, besloten we het nog een uurtje aan te kijken en dan de verloskundige te bellen. De verloskundige is gekomen rond half 9. Na tien minuten luisteren met het apparaat was het hartje nog steeds niet te horen. Je zag dat Joyce schrok, en ze heeft het Rode Kruis gebeld om te zeggen dat we er aankwamen, zodat er een team voor ons klaar zou staan. Eenmaal in het ziekenhuis gingen ze weer met het apparaat aan de slag. Weer niks.
Ze hebben de gynaecoloog erbij gehaald en die heeft een echo gemaakt. Rond half tien werd er geconstateerd dat onze dochter Bo was overleden. Ondertussen gingen de weeen gewoon door.
Bryan heeft mij zo ontzettend gesteund tijdens de bevalling, ik heb echt bewondering voor hem.
Terwijl hij zelf helemaal kapot was van verdriet heeft hij mij er echt door heen geholpen.
Ik hou ook echt zielsveel van hem.

Uiteindelijk is onze dochter na een natuurlijke bevalling van 10 1/2 uur om 19.54 uur geboren.

Onze dochter heet Bo Monica Catharina Wijker.
Ze is vernoemd naar mijn moeder (Monica) en naar mijn schoonmoeder (Catharina).

Ons kleine meisje is 2990 gram en 51 cm lang.
Ze is zo vreselijk mooi. En we zijn zo vreselijk trots op haar.

Ze word woensdag begraven en we geven haar een afscheid wat ze zeker verdiend. Ze was zo ontzettend gewenst.

Ze zal voor altijd in ons hart en hoofd blijven.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

6 Hyvers respecteren dit

  • Sjaantje
  • Jannine
  • Petra
  • Jootje
  • Daniëlle
  • Ilonka
 
  • Miranda

    Miranda

    Met tranen en mn ogen achter de laptop... ik kan jullie alleen maar alle kracht en liefde toewensen om dit verlies te kunnen dragen..... hier zijn geen woorden voor.....veel liefs,miranda
    9 mrt 2010, 09:23
  • Mendy

    Mendy

    Ongelooflijk.. niet te bevatten, heel veel sterkte met het verlies van jullie dochtertje Bo. Liefs Mendy
    9 mrt 2010, 22:36
  • Sjaantje

    miss J.P.

    Nu jij niet meer op deze wereld bent
    vragen wij ons af, hoe het jou vergaat
    hoe is het leven in de hemel?
    ik neem maar aan dat deze bestaat.
    Kun je jezelf daar ontplooien?
    Ben je daar gelukkig en vrij?
    Heb je vrienden en vriendinnetjes?
    Ben je daar nu ook zo blij?
    Wij die achterblijven
    zoeken een oplossing naar die vraag
    Konden we je maar eens opzoeken,
    ow wat willen wij dat graag.

    gecondoleerd met het verlies van jullie baby
    moeder van Serena en Michael
    10 mrt 2010, 00:54
  • M@rjolein

    marjolein

    Hey Bryan, ik zag je naam bij Soraya Hoogeveen staan bij face book en dacht heee die heeft bij mij op de regenboogschool vroeger gezeten en volgens mij daarna op het Vellesan. Ik ben even bij je hyves komen kijken en zag dit verhaal.....Mijn hemel wat een verdriet, er is toch niets ergers. ik lees ook dat er gelukkig ook goed nieuws is...een mooie dochter nu Fay. Natuurlijk blijf je verdrietig maar ik hoop dat Bo een mooie bescherm engel voor Fay zal zijn en dat jullie toch heel gelukkig worden! Groetjes Marjolein, ben benieuwd of je me nog herkend. ( By the way..mijn zoon heet.....Brian haha)...Lees meer
    26 mrt 2011, 16:56
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags